We're Meant For Each Other - #3

"Zauroczenie"

      Sam stanęła przed domem z numerem 4. Rozejrzała się i zapukała. Zza drzwi dochodził odgłos zeskakiwania po schodach i nagle drzwi się otworzyły. Zobaczyła uśmiechniętego Nialla. Miał włosy zaczesane do tyłu, ale niektóre niesforne kosmyki spadały mu na czoło.

-Cześć Sam, wejdź!- Przywitał się i przepuścił dziewczynę w drzwiach. Rozejrzała się po domu. Był przytulny i urządzony w "irlandzkim" stylu.

-Chodź na górę.- Dodał chłopak wskakując po schodach. Sam kiwnęła głową i poszła za blondynem. Wprowadził ją do swojego pokoju. 

-Oh, hej.- Dziewczyna zaskoczyła się widząc na łóżku Liama. 

-Witaj, przyszedłem ci pomóc bo nie jestem pewny czy uda ci się oswoić Nialla!- Zaśmiał się poprawiając włosy. Sam usiadła, a Niall wyciągnął książki z historii. 

*4 godziny później*

      -To pa, Niall!- Sam pomachała blondynowi który stał jeszcze w drzwiach. Liam szedł koło niej. Było już ciemno, dziewczyna się trochę zasiedziała. Nie wiedziała że przy Liamie i Niallu czas zleci tak szybko i miło. 

-Może odprowadzić cię?- Zapytał Payne.

-Oh... nie musisz.- Uśmiechnęła się zarzucając włosy do tyłu. 

-No ale może ci się coś stać, wiesz ciemne dzielnice...

-Skoro nalegasz!- Zaśmiała się. Ruszyli przed siebie. Szli w ciszy bo nie mieli o czym rozmawiać. Ich rozmowy podtrzymywał Niall, a teraz go nie było. 

-Może Niallowi to trochę pomoże...- Zaczął brązowooki.

-Co masz na myśli?

-No wiesz... te korki. Nie chcę żeby siedział.- Westchnął Liam.

-Długo się przyjaźnicie?- Zapytała Sam z ciekawością.

-Można powiedzieć że od urodzenia. Kiedyś mieszkała tu jego ciocia, a on w Irlandii i przyjeżdżał tu na wakacje. Po jej śmierci przeprowadzili się tu.

-Czyli jesteście bardzo dobrymi przyjaciółmi?

-No tak.- Uśmiechnął się, a w jego oczach Sam dostrzegła piękne iskierki radości.

-Ja już tutaj mieszkam.- Powiedziała odwracając się w stronę domu. 

-To do jutra!- Liam jej pomachał odchodząc. Sam się jeszcze na niego chwilę patrzyła. Głęboko westchnęła i weszła do domu. 

Przebrała się w dresy i usiadła na sofie przed telewizorem. Jej myśli zakręciły się wokół cudownego, brązowookiego chłopaka. Uśmiechnęła się i na jej policzkach pojawiły się rumieńce.

-Kochanie co się tak uśmiechasz?- Nagle z kuchni doszedł głos jej mamy. 

-A nic mamo, ale chyba ktoś mi się podoba...

*Następnego dnia*

Sam wbiegła do szkoły i z głośnym tupaniem przebiegła przez pusty już hol. Stanęła przed drzwiami z klasy, poprawiła włosy i pchnęła drzwi.

-Przepraszam za spóźnienie.- Powiedziała przerywając nauczycielce w lekcji.

-Oh, pani Samanto. Nigdy się pani nie spóźniała.- Oburzona nauczycielka odwróciła się w jej stronę.

-Przepraszam...- Sam usiadła na swoim miejscy koło Felicii. Wzrok dziewczyny powędrował w stronę Liama, który też się do niej uśmiechnął. 

-Hej, czemu się spóźniłaś?- Zapytała Felicia potrząsając ramieniem przyjaciółki.

-Oh... zaspałam.- Ciągle nie oderwała wzroku od Payna. 

-Dobrze, a teraz zobaczymy czego pan Horan się nauczył.- Powiedziała pani Halmel.

Zayn poklepał blondyna po ramieniu. Niall wstał i podszedł do tablicy. Po 10 minutach usiadł z powrotem w ławce.

-Gratulacje panie Horan. Wpisuję panu piątkę.- Nagle Zayn, Niall i Liam wybuchnęli krzykiem. Blondyn spojrzał się w stronę Sam i posłał jej buziaka. 

-Co się działo u niego w domu?- Zapytała zirytowana Felicia. 

-Potem ci coś powiem...

/Mrs. Stylinson